Allar færslur eftir Einar Haf

Orðin brunarústir Einar

Ein athugasemd

Sótugu lesendur.

Það þarf kannski ekkert að fjölyrða um hvað það var sem var „kveikjan“ að þessari bloggfærslu. Þeir sem fylgst hafa með þjóðmálaumræðu liðinna daga ættu að vita það mæta vel. Stjórnarmyndunarviðræðurnar? Nei ekki alveg. Hótanir og mótmæli grunnskólakennara? Nei aldeilis ekki. Donald Trump þá? Nei það er nú bara tittlingaskítur. Ég er auðvitað að tala um jólageit IKEA. Eða það sem eftir er af henni.

Aðdragandi þessa máls er býsna langur. Hvernig gat svo sem annað verið, geitin var komin upp seinni partinn í október ásamt öllu hinu IKEA jólaskrautinu. Ekki misskilja mig, fjöldi fólks hefur í gegnum tíðina yljað sér við þessa geit – mis bókstaflega. Hálmgeitin, holdgervingur snemmkominna jóla og græðgishyggju nútímans, hefur lengi verið þyrn í augum ýmissa, af ýmsum ástæðum. Ég nefni engin nöfn, en vissulega hafði ég ýjað að því fyrr í þessum mánuði að jólin þín byrjuðu ekki í IKEA heldur þegar kviknað hefði í IKEA geitinni. Þar var ég einungis að vísa til þeirrar staðreyndar að undanfarin ár hefur verið kveikt í geitinni með tilþrifum – og þegar enginn hefur viljað kveikja í henni þá hefur hún kveikt í sér sjálf. Það er alls ekkert grunsamlegt við það, nei nei. Það er eins og þetta liggi í loftinu á hverju einasta ári.

Á dögunum reyndu einhverjir viðvaningar að kveikja í geitinni, en kveiktu næstum í sjálfum sér fyrir vikið. Það þurfti því að bæta um betur og það tókst síðastliðinn mánudagsmorgun. Þegar fréttirnar bárust um heimsbyggðina ráku einhverjir augun í það að ég hafði skroppið til Reykjavíkur þá um morguninn – og augljóslega lá ég undir sterkum grun í ljósi fyrri ummæla um ágæti þessa risastóra októberjólaskrauts. Planið var nokkuð skothelt. Ég átti flugmiða við annan mann þá um morguninn, en í stað þess að fara sjálfir gætum við sent staðgengla í flugið og keyrt á bílaleigubíl suður þá um nóttina. Þar með væri komin fjarvistarsönnun og ekki hægt að bendla mig við brunann. Var þetta þá það sem gerðist? Það mun aldrei neinn vita nema ég, samferðamaður minn og svo öryggisvörðurinn í IKEA. En planið gæti allavega gengið upp. Og hver veit hvað getur gerst þegar það er ofurmáni. Ofurmánadagur var einmitt á mánudaginn, ofurmánudaginn. Eða eitthvað svoleiðis.

En hvers vegna er þessi geit svona mikið stórmál? Jú, hún er tákngervingur hins illa sænska verslunarveldis sem heilaþvegið hefur íslenska þjóð um árabil. Það þarf enginn að versla í IKEA frekar en einhvers staðar annarsstaðar. Samt er það svo að fólk hópast hundruðum þúsunda saman í þetta völundarhús eldhúsinnréttinga og kommóðuskápa og unnir sér ekki hvíldar fyrr en búið er að versla eitthvað sem ekki var endilega þörf á að kaupa. Það er samt ekki endilega gott að kveikt sé í geitinni, það þýðir bara ókeypis auglýsingu fyrir IKEA og brunaútsöluna sem þar er…allavega meðan á brunanum stendur.

Ég komst aftur til míns heima frá Reykjavík þrátt fyrir gífurlega stranga öryggisgæslu. Það gekk að vísu ekki þrautalaust, síðasta flugi þriðjudagsins var aflýst – vegna veðurs sögðu þeir en ég veit betur. Flugvélin var sennilega kyrrsett svo að lögreglumennirnir sem voru á flugvellinum gætu leitað sönnunargagna. Eftir að hafa farið huldu höfði og sett upp gervinef og gerviskegg komst ég gegnum öryggisgæsluna á flugvellinum morguninn eftir og gat flogið heim á ný. Vonandi verða eftirmálar ferðarinnar ekki svæsnari en þetta, nóg er það nú samt.

Ég held svei mér þá að það sé ekkert annað merkilegt að frétta. Einhver er að tala um stjórnarkreppu á Íslandi – en við hljótum að vera í góðum málum meðan Sigga Beinteins og Grétar Örvars nenna að halda spilamennskunni áfram. Það er varla stjórnarkreppa á meðan. Einar, í alvöru? Hjálpi mér allir heilagir…..

Hneyksli vikunnar hlýtur að vera þetta hérna. Íslendingar hljóta að taka málstað sinnar konu í þessu máli – rétt eins og um daginn þegar þjóðin sameinaðist um að styðja feitu fegurðardrottninguna í baráttu sinni gegn vondu fegurðarsamkeppnishöldurunum. Ef íslensk þjóð heldur áfram að standa saman í erfiðum málum komumst við gegnum ólgusjóinn í sameiningu.

Komdu unga ástin mín
drífðu þig á fætur
IKEA geymir gullin þín,
kommóður og húsgögn fín.
Við megum ekki versla um miðjar nætur.

Það er margt sem myrkrið veit
minn er hugur hlessa.
Oft ég tækifæri leit,
til að brenna jólageit.
að morgni stóð eftir biksvört kolaklessa.

Þess má til gamans geta að stjórnarmyndunarviðræður Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Bjartrar Framtíðar runnu út í sandinn vegna ágreinings um hvort veita ætti IKEA ríkisábyrgð eða ekki til að standa straum af kostnaðinum við að reisa nýja geit fyrir jól.

Einar útbrunninn.

Tilvitnun dagsins
Allir: Kolgeit? Watergeit? Gareth Southgeit? Nei, jólageit.

Orðin ögn meira pirruð en síðast

2 athugasemdir

Kærkomnu lesendur.

Skilgreiningin á því að eitthvað falli í grýttan jarðveg? Jú, það er þegar Einar Haf skrifar bloggfærslu og birtir opinberlega og það sem gerist svo í beinu framhaldi. Vitið þið bara til. Það mun án efa gerast núna líka. Hefði þessi inngangur ekki mátt vera aðeins lengri? Æi ég veit það ekki.

Nú hefur það komið upp úr kafinu, dúrnum og kjörkössunum að Donald Trump er næsti forseti Bandaríkjanna. Eftirnafn hans rímar við prump – og eflaust er það ekki af ástæðulausu. Ég ætla ekki að tjá mig neitt frekar um það hvort Donald sé hrokafull karlremba sem hlakkar til þess eins að komast í kjarnorkuvopnabúrið…eður ei. Það eina sem ég veit er að maðurinn er ekki bara með appelsínuhúð heldur er hann bókstaflega appelsínugulur á litinn. Svo hefur hann gaman af að horfa á og dæma konur (ekki feitar konur samt) og grípa í …… spil.

Nú er 10. nóvember og enn töluvert langt til jóla. Jólalandið í Blómaval í Skútuvogi er samt búið að vera opið í fjórar helgar nú um komandi helgi. Og þá verða ennþá fimm helgar fram að jólum. Auðvitað lá þessi ósköpin öll á að opna Jólalandið. Eftirspurnin var örugglega gríðarleg. Það virðist þó engu skipta fyrir öll jólafólin og skreytingavitleysingana sem eru komnir á kreik nú þegar og keppast við að útþynna hátíðleika jólanna með því að stilla upp glingri og setja seríurnar í samband strax. Eins og þegar ég í ógáti rak nefið inn á Glerártorg í dag og gekk þar nánast í flasið á fullskreyttu jólatré…i. Svei því öllu saman. Það má ekki bíða með þetta í allavega hálfan mánuð í viðbót? Neeiii, auðvitað ekki. Meira að segja mjólkurfernurnar og kókið er komið með áprentaða jólasveina á sig. Þið vitið, sömu jólasveina og byrja að koma til byggða eftir rúman mánuð. Það lá nú aldeilis á að koma þeim á mjólkurfernurnar. Froðuheilar.

Enn hefur ekki tekist að mynda ríkisstjórn hér á landi þrátt fyrir alls kyns samræður manna og kvenna á milli. Vantar myndavél? Til að mynda þarf myndavél til að mynda stjórn. Nja….veit ekki. Kannski er þetta meira þannig að þessi vill ekki vinna með hinum af því að hann er leiðinlegur, þau þarna eru of mikið púkó til að við getum unnið með þeim, þessi er frekur og hinn er vitleysingur. Einhver myndi kalla þetta krísu en ég kýs að kalla þetta „að kanna baklandið“. Ég hef oft reynt að kanna baklandið, bæði mitt og annarra, en lítið orðið ágengt. Þess má til gamans geta að ég get unnið á víðum grundvelli þvert á pólítískar línur og hef afar breiða skírskotun.

En hvað með vinnumarkaðinn? Nú eru allir grunnskólakennarar brjálaðir út af kjararáði. Eða kjaraóráði? Og sjómenn farnir í verkfall. Þingmenn eru margir hverjir brjálaðir út af óumbeðinni launahækkun kjararáðs. Tala nú ekki um forsetann. Og hvað er kjararáð með í laun? Hver ákveður laun kjararáðs? Er kjararáð á prósentum? Er fullt starf að vera í kjararáði? Skiptir engu. Ótengt þessu má nefna að líkjararáð hefur valið Drambuie líkjör besta líkjör ársins 2016.

Óþefur liggur í loftinu
líkar mér ei þetta prump
gæsin er gripin á fluginu
grípur í konurnar Trump.

Kaninn í mylsnu er klofinn
kaus hann svo yfir sig klump
Í vestri er draumurinn dofinn
grípur í dömurnar Trump.

Erfið er staðan og snúin
því forsetinn minnir á strump
bráðum er dásemdin búin
brátt nálgast klofið hann Trump.

Það er rétt að ítreka það sem fram kom í síðustu bloggfærslu að jólin þín byrja ekki í IKEA, þau byrja þegar kviknar í jólageitinni fyrir utan IKEA. Það er ekki nóg að reyna að kveikja í geitinni, hún þarf að brenna til kaldra kola. Koma svo, næst heppnast þetta.

Einar harðskreyttur….eða harðskeyttur.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Trump?

Orðin byrjuð að verða oggópínu pirruð

2 athugasemdir

Tæpu lesendur.

Líður nú senn að kosningum. Af þeim sökum hafa málfrelsi mínu verið settar afar þröngar skorður undanfarið – enda þarf þessi vefsíða eins og aðrir ábyrgir fjölmiðlar að beygja sig undir jafnræðisreglu og gæta þarf hlutleysis í hvítvetna þegar kemur að opinberri umræðu í aðdraganda kosninga. Sagði enginn. Aldrei. Sjóðheitt slúður, rógburður um menn og málefni, svikabrigsl og samsæriskenningar hér rétt handan við hornið – auk glórulauss pólitísks áróðurs…..en fyrst auglýsingar.

Kjósendur athugið – hin margrómaða og sívinsæla loforðasúpa er nú loksins fáanleg aftur. Tilbúin á örfáum mínútum. Ekki samt sjóða hana of mikið, þá hleypur allt í kekki. Knorr, kemur með pólitíska bragðið.

Talandi um auglýsingar. Nú er auglýst að jólamandarínurnar séu komnar í búðir. Þetta er ekki rétt. Það er 28. október, þetta eru mandarínur – ekki jólamandarínur. Það er líka komið svokallað jólaöl í búðir. Þetta er afar villandi. Það er 28. október, þetta er öl í vitlausum umbúðum – ekki jólaöl. Ónafngreindar búðir auglýsa: skreytum fyrir jólin. Það er um að gera. Eftir svona mánuð kannski. Í dag er 28. október og ég finn hvernig háræðarnar eru farnar að tútna út og ég er byrjaður að vera pínu brjálaður út af ástandinu.

Nokkrir jólasveinar eru nú þegar komnir til byggða, tæpum tveimur mánuðum fyrir jól. Ástæðan er ekki bara græðgi kaupmanna heldur líka alþingiskosningarnar sem eru á morgun. Bæði þurfa jólasveinarnir að kjósa eins og aðrir og eins skipa nokkrir þeirra sæti á framboðslistum – sumir jafnvel mjög ofarlega.

Hneyksli vikunnar: Hin ameríska hrekkjavaka, halló vín, virðist vera að ryðja sér til rúms….eins og ástandið hafi ekki verið nógu hryllilegt fyrir. Líkt og ég hef áður sagt mega kaupmenn troða þessu Halloweeni beinustu leið upp í Hrekkjavökuna á sér – og einbeita sér að því í staðinn að efla hinn íslenzka Öskudag. Annars kvíði ég þeim degi þegar jólasveinarnir verða farnir að auglýsa grasker til sölu í Kostkó um miðjan október – en það virðist vera þróunin haldi fram sem horfir. Það er líklega það sem þið viljið, fíflin ykkar.

Stjórnmálamenn og frambjóðendur lofa öllu fögru nú fyrir kosningar. Bætt heilbrigðiskerfi, betra menntakerfi, bætt kjör aldraðra og öryrkja, meiri umhverfisvernd, meiri jöfnuð og minna sukk. Enginn flokkanna hefur hins vegar sett það á oddinn að banna gengdarlausa markaðssetningu jólanna í október. Forgangsröðunin í þessu þjóðfélagi er algjörlega galin.

Jólalandið í Blómavali er kjörinn staður fyrir börnin þessa helgina þar sem það verður boðið upp á ókeypis ís á laugardaginn. Einhverjir voru orðnir smeykir um að jólalandið myndi bara alls ekki opna þetta árið en það opnaði reyndar um síðustu helgi. Fyrsta vetrardag. Einmitt. Ég held það dugi ekkert minna en lagasetning á þessa vitleysu. Já og meðan ég man, þessi pistill er enn í fullu gildi – þetta verður því miður bara enn fyrr á ferðinni í ár ef að líkum lætur 🙁

Góðærið er svo sannarlega komið aftur. En er það komið til að vera? Ég treysti því ekki. Svona til að tryggja að ég fengi minn skerf er ég búinn að fara í tvær utanlandsferðir á þessu ári (sturluð staðreynd!), ég er búinn að skreppa til Parísar og Lissabon og vera samtals í 5 daga (önnur sturluð staðreynd). Og ég verslaði ekkert í H&M. Ég læt þessa erlendu kaupmenn sko ekkert plata mig, frekar kaupi ég fatalufsurnar á mig dýrum dómum hér á landi (að vísu erlend föt yfirleitt) og læt ekki bjóða mér neitt annað.

Fjöldinn faldar alda öld
galdra gjöldin gjalda
Völdin valdar tjalda tjöld
kaldra kvöldin kvalda.

Jólin þín byrja ekki í IKEA, þau byrja þegar kviknar í jólageitinni utan við IKEA.

Einar auður og ógildur.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Kjóstu mig, annars………

Orðin á skjálftavaktinni

Ein athugasemd

Góðir lesendur.

Maðurinn sem reiðir ekki vitið í þverpokum. Maðurinn sem bindur bagga sína ekki sömu hnútum og aðrir. Maðurinn sem gengur ekki heill til skógar. Maðurinn sem teflir iðulega á tvær hættur. Maðurinn sem kastar allri skynsemi fyrir róða. Maðurinn sem lætur aðra finna til tevatnsins. Maðurinn sem veit hvar Davíð keypti ölið. Maðurinn sem allar dauðar lýs detta úr höfðinu á. Maðurinn sem flýtur sofandi að feigðarósi. Maðurinn sem ætti sennilega ekki að fá að halda úti bloggsíðu. Já, þið eruð kannski farin að átta ykkur á þessu.

Það getur verið afar hvimleitt að fá sínu ekki framgengt. Þetta veit ég mætavel – ég fékk því til dæmis ekki framgengt að fá aðstoðarmann til að sjá um að skrifa fyrir mig bloggfærslurnar þegar ég nennti því ekki. Því fór sem fór fyrir þessari síðu. Ég hef ekki þorað að sækja endurnýjað umboð lesenda til að halda áfram með þessa bloggsíðu – því ég veit alveg hvernig það myndi enda.

Það er vægt til orða tekið að segja að væst hafi um ákveðna stjórnmálamenn og stjórnmálaflokka undanfarið. Díses væst. Fréttamenn kjamsa á hverju málinu á fætur öðru, enda stendur til að halda alþingiskosningar í lok mánaðarins. Kjamsi kjamsi kjams. Átök í stjórnmálaflokkum fyrir opnum tjöldum eru eins og tertuhlaðborð fyrir ljósvakamiðla – og það er nóg til handa öllum. SDG vs. SIJ hefur verið fyrsta frétt nú um langt skeið; báðir þeir aðilar kannast eflaust vel við tertuhlaðborð. Af hverju segi ég það? Engin ástæða. Já en hvar á þessi feiti að vera? Í formannssætinu kannski? Veit ekki.

Vonandi tekst duglegu alþingismönnunum okkar að afgreiða öll stóru og mikilvægu málin núna fyrir kosningarnar. Hvaða stóru og mikilvægu mál? Nú málin sem er alltaf verið að tala um á þinginu? Hvaða mál eru það eiginlega? Jú það eru annars vegar starfsáætlun Alþingis og hins vegar fundarstjórn forseta. Vonandi tekst að afgreiða þessi mál nú í vikunni til hagsbóta fyrir almenning í landinu. Ég bíð.

Umtalsverðrar skjálftavirkni hefur orðið vart á mælum Veðurstofu Íslands undanfarna daga. Í fyrstu var talið að skjálftavirknin ætti upptök sín nálægt Kötlu en sérfræðingar hallast nú einna helst að því að um afar öflugan kosningaskjálfta hafi verið að ræða – og við munum víst enn eiga eftir að súpa seyðið af eftirköstunum.

Nú fögnum við átta ára afmæli hinna fleygu orða Geirs Haarde „Guð blessi Ísland“. Í sögubókum framtíðarinnar…eða öllu heldur þegar komandi kynslóðir gúggla þetta þá komast þær að raun um hvers konar vofeiflegir atburðir áttu sér stað í kringum þetta sjónvarpsávarp þáverandi forsætisráðherra. Fjármálakerfið bara spilaborgin ein og búið að hafa landsmenn, já og heiminn allan, að fíflum. Guði sé lof að svona er þetta ekki í dag – allt slétt og fellt og uppi á borðum nú þegar búið er að gera upp hrunið. Emmm….já, segjum það allavega.

Það er merkilegt með svokallaðar raunveruleikastjörnur, þegar raunveruleg vandamál steðja að þá trúir þeim enginn. Talandi um hana Kim okkar Kardashian Íslandsvin með meiru. Raunveruleikastjarnan knáa var rænd á hótelherbergi í París, bundin og kefluð og skilin eftir mörgum skartgripunum fátækari. Fólk er ekki fullt vorkunnsemi vegna þessa, öðru nær. Mörgu fólki virðist þvert á móti bara standa á sama og talar um að þetta hafi verið sviðsett og plat hjá Kim til að fá meiri athygli. Ég leyfi mér að efast, þetta fólk er nú ekki vant öðru en að vera jarðbundið, leysa úr sínum málum án þess að það krefjist mikillar athygli og koma til dyranna eins og það er klætt. Ef það er þá klætt yfir höfuð.

Frammar, Sjallar, Píratar
Þjóðfylking, Dögun og Kratar
Alþýðufylking, Húmanistar
Samfó, Björt Framtíð, VG-atar
Flokkur fólks, Viðreisn, hver platar?

Nei, ég held það gangi aldrei upp að vera með svona pólitískar vísur – þetta eru einfaldlega alltof mörg framboð til þess að þetta geti gengið upp.

Brátt skal kjósa um kosti óljósa
ei ég hrósa stöðunni.
Mun Katla gjósa og sverta ósa?
japlar Rósa á töðunni?

Tjah..pólitískar vísur eða ekki. Þetta verður sennilega aldrei upp á marga fiska.

Þess má til gamans geta að þessi bloggfærsla var rituð án þess að nokkur starfsáætlun þar að lútandi lægi fyrir. Það útskýrir allt þetta málþóf.

Einar yfir marklínuna…….eða ekki.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Kjóstu mig!

Orðin steindauð…….. og þó

Ein athugasemd

Lesendur?

Fjölmargir hafa komið að máli við mig undanfarnar vikur og þakkað mér fyrir að hafa loksins hætt. Steinhætt. Fólk hefur varpað öndinni léttar þetta haustið og var fyrir lifandi löngu kominn tími til. Þessu sama fólki gef ég nú langt nef, því eftir afar flóknum krókaleiðum hefur nú tekist að vekja upp frá dauðum skrímsladeild bloggsíðu Einars Haf – þannig að allt það fúlasta og óferskasta er að nýju komið upp á yfirborðið. Þið hélduð að inngangarnir hefðu verið slæmir í eina tíð, bíðið bara!

Varðandi þetta langa nef sem ég var að gefa, er þetta ekki örugglega skattfrjálst? Þarf nokkuð að borga nefskatt af þessu?

September hefur einkennst af göngum og réttum. Þið vitið, labbi labbi labb og mememe. Síðan þegar heim var komið tók við trallala og glöggglöggglögg. Svo var réttarball á Höfða og þar var tvít tvít flottur jakki og gaman saman. Ég veit ekki hvort ég á nokkuð að vera að fara nánar ofan í saumana á öllu þessu. Allt er þetta partur af hinni stóru og stöðugu hringrás sem innifelur fengitíð, sauðburð, göngur, sláturtíð og húskarlahangikjöt. Sauðfjárbændur hafa auðvitað ekkert upp úr krafsinu nema ánægjuna en aðalmálið er auðvitað að verslunin komist þokkalega frá þessu rugli. Eru ekki danskir aukaefnasprautaðir kjúklingar frá Tælandi örugglega á niðursettu verði núna? Nammi namm.

Samkvæmt umræðuþætti Ríkissjónvarpsins sem sýndur var í þráðbeinni línulegri útsendingu núna rétt áðan þá ætla heilir tólf flokkar að bjóða fram í þingkosningunum sem á að halda 29. október næstkomandi. Iss piss. Bara tólf? Þetta er ekkert úrval. Helstu mistökin sem gerð voru nú síðsumars, eins og réttilega hefur verið bent á, voru þau að gefa það út opinberlega hvenær kosningarnar ættu að fara fram – það gerði öllu þessu liði kleift að skipuleggja sig og smala saman fólki á framboðslista. Tólf framboðslistar og hvað er það stór hluti þjóðarinnar? Hver á að borga fyrir þetta allt saman? Er það ekki örugglega ég. Vonandi.

Þar sem það eru kosningar í farvatninu hefur urmull prófkjöra farið fram undanfarið. Þeim sem hefur fundist of mikið kellingaraus á Alþingi á þessu kjörtímabili ætti að vera skemmt, enda hafa konur átt afar erfitt uppdráttar í þeim prófkjörum sem farið hafa fram. Ég er auðvitað mikið upp á kvenhöndina og harma þessa stöðu sem upp er komin. Ef ég ætti framboðslista myndi ég fylla hann af kvenmönnum. Hvað með transfólkið? Jújú, auðvitað er það með í baráttunni líka. Þið vitið hvað máltækið segir. Konur eru menn. Þar af leiðandi eru menn líka konur. Nema hvort tveggja sé.

Nú er komin í kvikmyndahús myndin Eiðurinn. Um hvað fjallar hún, klám, ofbeldi, eiturlyf og óráðsíu? Nei, hún fjallar um Eið Guðnason og allar stafsetningarvillurnar og ambögurnar sem hann hefur leiðrétt í gegnum tíðina. Einn maður, eitt markmið, haugur af málfarsvillum.

Bloggið liðast langt og mjótt
gegnum leiðslur netsins
einn í keng með slæma sótt
svitna af angan fretsins.

Kjósendur athugið, vorum að taka upp fullt af nýjum kosningaloforðum en eigum einnig lítið notuð eldri loforð í úrvali. Bjóðum upp á fjárlagaramma í mörgum stærðum, allir ættu að geta fundið eitthvað við sitt hæfi. Verðið skiptir ekki máli, það er til fullt af peningum. Atkvæðaveiðar ehf.

Einar enn á meðal vor.

Tilvitnun dagsins
Allir: Jess, hann er hættur að blogga. Eða…………NEIIIIIIIII!!!!!!!!

Orðin á margra vikna fresti

Ein athugasemd

Sjaldséðu lesendur.

Nú þegar Einar Haf er loksins endanlega og í síðasta sinn hættur að blogga er óhætt að líta yfir farinn veg og minnast þess með hryllingi þegar málþóf hans var og hét – og hvernig þófið angraði lesendur daginn út og daginn inn. Sem betur fer eru þeir dagar nú liðnir.

Einari Haf var gjarnan tíðrætt um störf Alþingis í bloggfærslum sínum. Það kann að hljóma afkáralega enda hefur fólk almennt engan áhuga á því sem er að gerast á Alþingi. Þetta færir enn frekari sönnur á það að Einar Haf var ekki að blogga til að gleðja lesendur heldur til að svala einhverri annarlegri fíkn sem hrjáði hann. Þingheimur kom einmitt saman að nýju í gær eftir sumarleyfi og nú leikur allt í lyndi á ný – enginn er fúll og engin mál eru til að rífast og skammast út af. Allir þingmennirnir í skóginum eiga að vera vinir, samkvæmt því sem fram kemur í þingskaparlögum og lögum úr sýningunni Dýrin í Hásaskógi. Hásaskógi, af því allir höfðu talað sig hása. Þið skiljið. Ekki.

Einar Haf ritaði stundum um landsins gagn og nauðsynjar í bloggfærslum sínum, eins ótrúlega og það kann að hljóma. Sveitastörf voru honum ofarlega í huga og raunar var hvers konar skepnuskapur honum að skapi – en ekki lesendum auðvitað. Aumingja Einar, gott að hann hefur bundið enda á þessar þjáningar.

Einar Haf átti það nú til að vera lúmskur. Oft gat hann skrifað heilu efnisgreinarnar um það eitt að hann væri að skrifa langan texta um ekki neitt sem þó tæki heila efnisgrein. Ég tala nú ekki um þegar hann var farinn að lýsa því í löngu máli hvernig hann fór að því að skrifa langan texta um ekki neitt og tók undir það heilu efnisgreinarnar. Eins gott að þessir tímar séu liðnir.

Einar Haf velti stundum upp hinum ýmsu hneykslismálum sem voru til umræðu í þjóðfélaginu á hverjum tíma, en ef honum tókst ekki að finna nein hneykslismál þá bjó hann þau bara til sjálfur. Það var auðvitað hneyksli í sjálfu sér. Einar Haf gat býsnast yfir hinum ótrúlegustu hlutum, sérstaklega blöskraði honum þó þegar jólaskrautið og jólaundirbúningurinn fóru á fullt í byrjun nóvember. Guði sé lof að þessi forheimski fýlupoki sé búinn að pakka saman og hættur að angra almenna lesendur.

Það er reyndar eitt sem ég er farinn að velta fyrir mér núna og þið kannski líka. Er Einar Haf ekki örugglega hættur að blogga? Ég meina, hann hætti í júlí var það ekki? Er kannski eitthvað bogið við þetta? Hvernig vitum við að hann sé hættur. Með því auðvitað að fara á bloggsíðuna hans og skoða hvenær síðasta færsla var birt. Hún var birt bara núna rétt áðan. Það þýðir þá að ………… Ó NEI!!!!

Sólin baðar stokk og stein
strá ég jórtra á hlaðinu
Sigurlín er orðin ein
Aðalsteinn drukknaði í baðinu.

Hneyksli vikunnar er auðvitað sú staðreynd að Umf. Þorsteinn Svörfuður er ekki talinn upp á þessum lista. Það gengur bara betur næst.

Einar hættur við að hætta við að hætta við að hætta við að koma til baka eftir að hafa hætt.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Æi góði besti, hættu þessu!

Orðin afar misskilin

2 athugasemdir

Misskildu lesendur.

Ó nei, ég trúi þessu ekki. Hann heldur bara áfram og áfram og áfram. Hversu úrelt sem þetta tjáningarform telst vera þá virðist það ekki stoppa Einar Haf í því að verða sér að atlægi reglulega fyrir allra augum.

Ég hef ákveðið að koma ekki fram á þjóðhátíð í Vestmannaeyjum. Nú? Vegna þess að þú ert mótfallinn því að ósamræmi sé í vinnubrögðum lögregluyfirvalda í landinu þegar kemur að upplýsingagjöf um meint kynferðisafbrotamál? Nei, bara vegna þess að mér var ekki boðið að koma fram á þjóðhátíðinni.

Ótal margar fréttir undanfarna daga hafa leitt mann að þeirri niðurstöðu að nú sé allt á leið lóðbeint til andskotans. Kornið sem fyllti mælinn kom svo þegar þessi frétt birtist. Hvar endar þetta eiginlega? Ég er alltaf að verða meira og meira efins um að Ólafur Ragnar sé að gera hið rétta með því að hætta sem forseti nú þegar óvissan í þjóðfélaginu er þrúgandi sem aldrei fyrr. Gangi þér vel Guðni minn.

Sigmundur Davíð er mættur aftur, ferskari en nokkru sinni fyrr. Og hann spyr. Hvenær verða svo þessar þingkosningar? Sem allir voru brjálaðir út af fyrr á árinu? Allt gleymt og grafið. Svo eru allir löngu búnir að gleyma Wintris, er það ekki? Og arðgreiðslu tryggingafélaganna? Kjararáð? Nautabökurnar í Borgarnesi? Iðnaðarsaltið? Jú, steingleymt og grafið – hver einn og einasti skandall. Tær snilld.

Stundum er talað um að hafa allt uppi á borðum. Þetta borð hlýtur því að vera ansi stórt. Annað var það ekki.

Nú um liðna helgi fékk ég símtal þar sem ég var beðinn um að vera sadisti í bíómynd. Ég tók þeirri óvenjulegu beiðni auðvitað vel – lesendur þessarar síðu ættu að geta tengt við einhvers konar sadistatilburði af minni hálfu þegar horft er til baka yfir allar gömlu svínslegu bloggfærslurnar sem birtar hafa verið. Þetta var reyndar einhver misskilningur, því beiðnin fólst í því að vera statisti í bíómyndinni Svanurinn, sem tekin er upp hér í Svarfaðardal um þessar mundir. Gott og vel, ég brást skjótt við og eyddi stærstum hluta laugardags og sunnudags við Tungurétt í Svarfaðardal þar sem upptökur fóru fram. Ég er vitaskuld bundinn trúnaði um það sem þarna fór fram en get þó sagt að ég stóð kjurr, labbaði fram og til baka og var ýmist maður með kaffi eða maður með öl. Nokkurt magn pilsners var haft um hönd. Og ímyndunarfyllerí getur leitt til ímyndaðra timburmanna. Það er annað mál.

Svo er það verslunarmannahelgin. Allar hátíðirnar, allar bjórdósirnar, allir timburmennirnir, allar ákærurnar og allir virkir í athugasemdum. Allir verslast upp. Ég get ekki beðið. Þjórhátíð í Pestmannaeyjum, Inníkúkinn í Reykjavík, ölskylduskemmtun í Búsdýragarðinum og Æludagar í Hörgársveit eru bara brot af því sem verður í boði – og raunar bara brot af útúrsnúningum mínum á nöfnum útihátíða gegnum tíðina – þetta er jú alltaf það sama ár eftir ár eftir ár. Mun ég skemmta mér fallega? Tja….

Lífið leikið getur grátt
gamlar drykkjubullur
ég á orðið býsna bágt
pilsner þamba gervifullur.

Þess má til gamans geta að engar hljómsveitir misskildu innihald þessarar bloggfærslu – og munu þær þar af leiðandi allar koma fram um næstu helgi.

Einar krossfittaður.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Pókémon!

Mikið var þetta orðið langt hlé

Ein athugasemd

Góðu lesendur.

Hann er mættur aftur. Eftir langt hlé. Var þetta nógu langt hlé? Ég er ekki svo viss um það. En gott og vel. Maðurinn með munnræpuna lætur til skarar skríða og lætur ekkert ósnortið. Ég veit að það er erfitt að halda þessum lestri áfram án þess að fá ælubragð í munninn – sem betur fer eru lesendur ekki það margir að ég þurfi að fá samviskubit út af þessu.

Síðan ég lét síðast í mér heyra á þessum úrelta vettvangi hefur ýmislegt gengið á. Ég skrapp til dæmis til Parísar í dagpart eða svo, ásamt lesanda þessarar síðu nr. 1 og þeim Gunnari á Göngustöðum og Karli á Hóli – skuggastjórnendum í Ungmennafélaginu Þorsteini Svörfuði til margra ára. Ég sjálfur á eftir að gera upp og gera upp við mig hvort ég var þarna á vegum bloggsíðu Einars Haf eða Ungmennafélagsins Þorsteins Svörfuðar – sennilega skipti ég kostnaðinum 50/50. Allavega, ferðin var farin og það var farið á Stade de france, þjóðarleikvang Frakka, til að berja íslenska karlaknattspyrnuliðið…..augum. Þeir öttu kappi við heimamenn Frakka. Fljótlega kom á daginn að þessir Frakkar voru númeri of stórir – er þetta ekki spurning um að sníða sér stakk eftir vexti. Eða Frakka eftir vexti. Hvað sem þessum vangaveltum líður fór leikurinn 5-2, Ísland vann seinni hálfleik og íslenskir stuðningsmenn öskruðu úr sér lungu og lifur allan tímann, svo eftir var tekið. Það var gaman að geta tekið þátt í þessu og upplifa þetta ævintýri. Kvennalandsliðið keppir svo í lokakeppni EM í Hollandi á næsta ári – verður það mót sýnt hjá Símanum? Mun Gummi Ben öskra sig inn í hugi og hjörtu heimsbyggðarinnar þá? Tja…ég myndi ekki vera of viss. Konur eru jú stundum Einar.

Síðan ég lét síðast í mér heyra er búið að halda eitt stykki fossarakosningar með tilheyrandi sjónvarpskappræðum, kosningavökum og atkvæðaveiðum. Kosningabaráttan var frekar undarleg leyfi ég mér að segja, frambjóðendur voru níu talsins og voru þeir spurðir út um víðan völl og spurðir út í víðan völl. Svörin voru líka út um víðan völl, þorskastríðin og Icesave voru merkilegustu umræðuefnin. Þrír frambjóðendur settu met í kosningunum, aldrei hefur nokkur nokkru sinni fengið jafn fá atkvæði hlutfallslega séð. Rangur maður á röngum tíma? Veit ekki, en af hverju fæddist ég lúser? Ég bara spyr.

Hneyksli vikunnar að þessu sinni er að sjálfsögðu þetta hér. Þetta er ákveðinn skellur fyrir kvennapönksveitina Randalín og stelpurokksveitina Klassapíur en sem betur fer mun stúlknakór Kársnesskóla fá að koma fram á hátíðinni – og lagfærir það kynjahlutföllin eitthvað. Svo má velta fyrir sér hvort þeir sem fari á Þjóðhátíð í Vestmannaeyjum bara út af hljómsveitunum sem koma fram séu á einhverjum villigötum.

Og nú er lagður ljósleiðari um Svarfaðardal þveran og endilangan – hvern hefði grunað það hér í þá daga þegar afi klifraði upp í símastaur til að ná sambandi við næsta nágrenni. Internetið leggur heiminn að fótum sér og ljósleiðarinn leiðir ýmislegt í ljós – tala nú ekki um nú þegar tekist hefur að koma ljósleiðaranum gegnum Urðaengið. Það er ekkert grín að plægja streng niður í slíkt landsvæði – landareignin heitir ekki „Urðir“ bara út í loftið. Enda enda ég yfirleitt í grjótinu þegar ég reyni eitthvað.

Kerlingar reyna að koma fram
en komast hvorki lönd né strönd
við karlrembusvínin ég segi skamm
skelfing nú bágt eiga kvennabönd.

Þess má geta að ég fékk 0,18% af því verðlaunafé sem ég hefði fengið fyrir þessa bloggfærslu hefði ég skráð mig til leiks sem karlmann. Þvílíkt klúður hjá mér. Það er ekki sama Jón og frú Jón.

Einar kvennamaður.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Húh!

Orðin evrópumótuð

2 athugasemdir

Innköstuðu lesendur.

Þá er stóra stundin loksins við það að renna upp. Íslenska landsliðið í knattspyrnu er á leið á sitt fyrsta stórmót. Það verður aldeilis gleði og gaman þá. Ég skal segja ykkur það.

Hmm…já en íslenska landsliðið í knattspyrnu hefur komist á stórmót áður, meira að segja tvisvar.

Já, en það voru kelling…..afsakið, það voru konur. Það telst þess vegna varla með. Ég meina, þetta hjá strákunum er miklu merkilegra. Þess vegna er hægt að horfa á æfingaleik Íslands og Lichtenstein í karlaboltanum í beinni útsendingu á aðalrás Ríkissjónvarpsins með tilheyrandi riðlun á línulegri dagskrá en kvennaleikur Íslands við Makedóníu í undankeppni Evrópumótsins fær sinn stað á Rúv 2 – svo að íþróttafréttir af íþróttakörlum á aðalrásinni fái nú að vera á sínum eðlilega tíma. Allt ósköp eðlilegt og eins og það á að vera.

Ungmennafélagið Þorsteinn Svörfuður lagði sín lóð á vogarskálarnar varðandi hlut kvenna í íþróttahreyfingunni þegar stjórn félagsins, á eftirminnilegan hátt, skipaði á aðalfundi konu í brennunefnd félagsins fyrir fáeinum árum. Þetta varð að vísu ekki til þess að fjölga konum í starfi félagsins – en það mátti reyna.

Alltaf þegar stórmót í fótbolta standa fyrir dyrum er barist hatrammlega um sýningarréttinn. Bloggsíða Einars Haf fór halloka enn eina ferðina. Stöð 2 átti ekki séns og RÚV strögglaði. Það var, öllum á óvörum, Síminn sem keypti sýningarréttinn. Hvern hefði grunað það á tímum sveitasímans að áratugum síðar væri Ísland að fara á stórmót og Síminn myndi sýna það í beinni útsendingu. Algjörlega galið.

Sauðburði er nú loks formlega lokið og líður þá að því að kindur haldi til fjalls. Þar verða þær vonandi flestar þar til þeim verður gefið leyfi til að koma heim aftur, um göngur. Kindurnar hafa verið látnar vita af því hvenær göngurnar eiga að vera og sættu þær sig flestar við þessa ráðstöfun – ég meina, ekkert sem kom á óvart svo sem. Önnur helgin í september, allt í lagi. Með því skilyrði að við fáum smá túnbeit í viðbót þegar við komum aftur….áður en börnin okkar fara á sláturhús. Þessi líking mun aldrei ganga upp.

Það er alltaf nóg um að vera í samkomuhúsinu Höfða. Nú um helgina var haldið sveitaball og mætti ég þangað að sjálfsögðu og stundaði mannlífsrannsóknir. Um næstu helgi standa svo velunnarar hússins fyrir sveru kaffihlaðborði þar sem öllu verður til tjaldað. Það verður sól og 15 stiga hiti og svei mér þá ef það verða ekki bara allir í hátíðarskapi. Ég geri ráð fyrir að þeir sem ekki eru staddir í Frakklandi að fylgjast með fótboltanum komi á kaffihlaðborðið – eðlileg krafa.

Og hvað er að frétta af forsetakosningunum? Ekki baun í bala held ég. Bara það jú að samsærið gegn Ástþóri Magnússyni heldur áfram að hans sögn. Og Davíð er með kosningaskrifstofu við Grensásveg. Það minnti á mig á ákveðinn Davíð sem hefur einmitt komið nokkrum sinnum fyrir hér í vísnahorninu. Skemmtileg tilviljun. Meira var það ekki.

Og svo veðrið maður.

Kosningarnar eru hlátur, grátur
kvíðinn sljóvgar tilfinningarnar
Dabbi er á Grensás, býsna kátur
skyldi hann kýla kjósendurnar þar?

Þess má til gamans geta að nánast allir flugumferðarstjórar lesa bloggsíðu Einars Haf í yfirvinnu.

Einar boltabulla.

Tilvitnun dagsins:
Allir: Bolti.

Borin orðin

Ein athugasemd

Góðu lesendur.

Inngangur er fyrir plebba. Áfram með smjörið.

Er sauðburði þá lokið? Nei, það er ein eftir.

En hvað eru margir forsetaframbjóðendur eftir? Þeir ku vera níu. Samt fá bara tveir til fjórir að mæta í umræðuþætti og skiptast á skoðunum. Það er svo sem ágætt að grisja aðeins úr þessum fjölda. Ekki viljum við eyða okkar dýrmæta tíma í eitthvað rugl. Tja…nema ef vera skyldi að lesa bloggin hans Einars Haf. Lesendaþrautin að þessu sinni er: hvaða níu manns eru í forsetaframboði? Rétt svör óskast í athugasemdum.

Hlutlausasti fjölmiðillinn þegar kemur að forsetakosningunum er bloggsíða Einars Haf og næst þar á eftir kemur Morgunblaðið. Öll viljum við jú faglega og hlutlausa umfjöllun þegar kemur að þessum málum og skal þá á engan hallað.

Eldhúsdagsumræður fóru fram á Alþingi í gærkvöldi, eldhúskvöldsumræður sem sagt. Umræðunum var útvarpað og sjónvarpað í þráðbeinni línulegri útsendingu Rásar 2 og Ríkissjónvarpsins lögum samkvæmt og var áhorf töluvert – sérstaklega á þeim heimilum þar sem ekki nást aðrar sjónvarpsstöðvar. Hvað kom fram í umræðunum? Auðmýkt og hreinskilni? Minnisleysi? Ég man það ekki, ég ákvað að fara út í vorið í staðinn og telja kindur. Sem endaði auðvitað með því að ég sofnaði.

Íslenskt íþróttafólk gerir það gott þessa dagana. Strákarnir okkar í fótboltanum, stelpurnar okkar í sundinu, vöðvabúntin okkar í Krossfittinu, fituhlunkurinn okkar í málþófinu. Allt þetta og meira til eykur hróður lands og lýðs um veröldina. Hvernig stendur eiginlega á þessum svakalega góða árangri? Er það skyrið? Lýsið? Náttúrufegurðin? Eða eru það öll gömlu góðu húsráðin? Nei held ekki. Held þetta sé fyrst og fremst heppni. Já og auðvitað höfðatalan.

Ég var að lesa hérna í Mogganum nafnlausa frétt þess efnis að Guðni Th. hafi sagt eitthvað í hálfum hljóðum við eldhúsborðið heima hjá sér fyrir sjö árum síðan sem stenst enga skoðun og verða að túlkast sem afar óheppileg ummæli í ljósi forsetaframboðs hans. Skamm Guðni.

Ef þið voruð að velta því fyrir ykkur í hvað hin svokallaða „skuldaleiðrétting“ fór þá er svarið hér. Hún fór sem sagt í það að leiðrétta laun starfsmanna skattsins. Spæling.

Hneyksli vikunnar er hið árlega klósetthneyksli. Ferðamannastraumurinn ætlar að slá öll met og hvað gerum við? Setjum við upp klósett eða ferðakamra? Nei, við setjum upp skilti um að það sé bannað að ganga örna sinna hér og þar. Vandamálið hverfur varla við það. Ég þarf alveg jafn mikið að kúka þó það standi á einhverju skilti að ég megi það ekki. Og næsta klósett víðsfjarri. Svo um leið og eitthvað verður bannað og forboðið verður freistingin enn meiri. Hi, I’m John and this is my wife Sarah. We are from America. And we just pooped next to Gullfoss under the blue summer sky. Spectacular! Ég segi nú bara sjitturinn titturinn.

Vorboðinn ljúfi laumast í var
og lætur allt gossa á ósnortið land
á hælunum hangandi nærbuxurnar
hræðist ég mjög þetta fljótandi hland.

Þess má til gamans geta að nú á að einkavæða viðskiptabankana almennilega og í eitt skipti fyrir öll, ekki í einhverju svona flippi og hálfkæringi eins og í síðasta góðæri. Sjúkket – ég sem var farinn að óttast að þetta væri allt að fara úr böndunum hjá okkur aftur.

Einar genginn örna.

Tilvitnun dagsins:
Ferðamenn: Where is the next toilet?